Co się porobiło z tymi reklamami?

Czyli najszybszy sposób na udławienie się w trakcie obiadu.

Jak to jest, że oglądając na pewnej stacji telewizyjnej arcyciekawy film dokumentalny o amerykańskiej prowincji(Diukowie Hazardu) w przerwie reklamowej zostałem w tak brutalny sposób zmasakrowany przez pewną panią lekarz, która zaproponowała zgromadzonej przed telewizorami widowni(trzymajcie się krzeseł) lek na zakażenie pochwy. Przez jakieś pięć minut szukałem po podłodze szczęki i chciałem regulować stan swojego słuchu, bo chyba ten speed metal najwyraźniej mi zaszkodził.
Bogu dzięki, że wątpliwa przyjemność obcowania z bakteriami waginy nie spotkała mnie podczas konsumpcji kotleta i ziemniaków, bo mogłoby to się skończyć zapluciem ekranu, bądź co gorsza śmiertelnym udławieniem i śmiercią młodego człowieka. Byłoby to prawdopodobne pierwsze zabójstwo przez reklamę. Tak jak Maryla Rodowicz skrzywdziła mi oczy, tak Iladian skutecznie pozbawił mnie słuchu. Boję się o swoją przyszłość. A wy, macie jakieś dramatyczne spotkania z tego typu reklamami? A dla ludzi o mocnych nerwach dorzucam link do oryginału.